In een Italiaanse basiliek uit de zestiende eeuw loopt een man naar de eikenhouten biechtstoel. Ongemakkelijk knielt hij op de bidstoel in het schemerdonker.
Vlak voor zijn gezicht bevindt zich in de houten scheidingswand een met gevlochten rotan opgevulde opening, waarachter een routineus gefluisterd gebed klinkt.
De man kucht luid, het gefluister stopt en achter het vlechtwerk wordt een houten paneel weggeschoven.
Een hoofd met een kalotje is amper zichtbaar voor de man. Een hand maakt een zegenend gebaar, een zachte stem klinkt:
‘Welkom, mijn zoon, u komt uw zonden belijden en de Heer bidden om vergiffenis?’
‘Father Leo, u moet voor mij wat regelen met de Heilige Vader, waar u nogal close mee bent. Ik weet dat hij fantastisch werk doet voor onze aarde, al eeuwen lang, het is een geweldige kerel. Geweldige kerel, echt waar. Hij geeft ons de welvaart die we verdienen en heeft ons geholpen als eerste op de maan te landen. Hij is ook heel goed in het zorgen voor vrede, verschrikkelijk goed. Hij en ik lijken erg op elkaar; ik heb ook veel vrede gebracht. In tientallen landen heb ik de oorlog laten ophouden, dat is gewoon een feit. Kijk maar naar Gaza en nog meer, het staat in alle kranten. Alleen zijn er leiders op deze wereld, die dat niet erkennen. Dat zijn domme lieden, echt heel dom. Ze hebben mij niet de Nobelprijs voor de vrede willen geven, niet te geloven gewoon! Maar gelukkig zijn er heel veel die mijn great work wel op waarde weten te schatten, zij snappen dat ik het beste voor heb met de wereld. Zoals de Secretary General van de grootste internationale verdragsorganisatie, u kent hem wel. Mark zei dat ik als een vader soms mijn stem moet verheffen om ruzie makende kinderen tot de orde te roepen. Echt waar, zo zei hij het: “You’re like a daddy.” Ja, Mark is een reusachtige vent, dat weet iedereen.’
De geestelijke ziet lippen bewegen achter het vlechtwerk, waardoor hagelwitte tanden zichtbaar zijn. Hij wil iets zeggen, maar het wortelkleurige gelaat vervolgt zijn monoloog.
‘Father Leo, u weet dat mijn land samen met twee andere landen de komende zomer het wereldkampioenschap voetbal organiseert. Natuurlijk kunnen wij dat heus wel alleen, wij zouden daar een great job doen. Maar soms moet je een ander ook wat gunnen. U bent een fantastic pope, u moet de Almachtige vragen of hij mijn land wil laten … ‘
Stilletjes verlaat de geestelijke de biechtstoel en loopt op zijn tenen naar het dichtstbijzijnde altaar. Daar werpt hij zich op zijn knieën, slaat zijn ogen ten hemel en smeekt Onze Lieve Heer om verlossing …